Lerende cultuur als basis voor empowerment

Zie je het voor je?

Een wedstrijd-8 waarin twee man vol energie de goede kant op roeien. Vijf man doen niet echt hun best en peddelen een beetje mee. En de laatste roeier roeit zelfs hard de verkeerde kant op!

Dit is het beeld wat bij mij naar boven komt als de jaarlijkse onderzoeken naar ‘employee engagement’ weer binnenkomen.

Patroon

Afgelopen maand was het weer zover. Amerikaans onderzoek, maar ik zie vergelijkbare voorbeelden in de wat grotere organisaties in Nederland. Of dit nu commerciële bedrijven zijn of organisaties in de zorg, onderwijs of (semi)overheid. Met steevast een beperkt aantal medewerkers die ‘engaged’ zijn en er vol voor gaan. Een grote tussengroep die ‘gewoon zijn werk doet’. Het werk inspireert niet of nauwelijks, maar er moet toch brood op de plank komen. En een minderheid die ‘actively disengaged’ is en regelmatig bewust een stok in het radarwerk steekt. Een veelvoorkomend patroon.

Het alternatief

Maar het kan ook anders. Onderzoek van Bersin & associates laat zien dat er een sterke relatie is tussen ‘employee engagement’ en een lerende cultuur. Slaag je er in om een lerende cultuur te ontwikkelen dan roeien zes van de acht roeiers keihard de goede kant op! Dat dit tot (veel) betere resultaten leidt, zal niemand verbazen.

Bijvoorbeeld, een groei van:

  • 37% in arbeidsproductiviteit
  • 17% in winstgevendheid en
  • 46% in innovatie (first to market).

Dat zijn nog eens cijfers! Daar kun je mee thuiskomen.

Verlangen waarmaken

Dan komt de grote vraag. Hoe doe je dat, een lerende cultuur ontwikkelen? Met name in een bestaande grote organisatie?

Hier is geen eenduidig antwoord op te geven.

Maar binnen de Society for Organizational learning hebben we in de (internationale) praktijk ervaren dat dit alleen mogelijk is:

  • als je geduldig bent (er gaan vele jaren over heen)
  • als je dit organiseert vanuit de behoefte die ieder mens heeft om te leren (change from within)
  • als je er in slaagt om informeel leren om te zetten naar concrete gedragsverandering (gebaseerd op het 70:20:10 principe) en
  • als je als management continu werkt aan de creatie van een vertrouwde omgeving waarin ruimte is voor initiatieven, experimenten en (lerende) fouten.

Met de Sol Academy richten we ons met krachtige tools die zijn ontwikkeld voor en door Sol leden op het ontwikkelen van een lerende cultuur.

Wil jij ook je kennis op dit gebied delen? Kijk dan verder op deze site.

We richten ons zowel op bedrijven/organisaties (vraagkant) als op adviseurs, trainers, coaches en onderzoekers (aanbodkant).

 

Patrick Bijman | Directeur Sol Academy | 27 april 2019

 

 

Begeleider van Verandering, een leerproces op zich!

Begeleider van Verandering, een leerproces op zich!

Twee jaar geleden begon ik als zelfstandig ondernemer. Een grote stap! Een stap waar ik lang naar uitgekeken heb. Zeven jaar lang, welteverstaan. Deze hele reis was 1 grote leerschool, al voordat het ondernemerschap nog maar begonnen was.

 

Zo begon het

In 2010 bedacht ik mijn eerste bedrijfsnaam. Ik wilde ‘iets’ doen met reputatiemanagement. Of zoiets. Mijn bedrijf heette Reputatiezaken.  Ik had de huisstijl al laten maken en ook de URL al vastgelegd. Klaar om te beginnen!

Maar ja, zonder opdrachten liep dat idee een beetje vast…..

2015

Vijf jaar later schreef ik me in bij de Kamer van Koophandel, nadat ik maar liefst 1 opdracht ‘voor mezelf’ had gedaan. Een opdracht die ik eigenlijk helemaal niet zo leuk vond. In dat werk wilde ik in elk geval niet verder, dat was duidelijk. Dus ook dat liep op niets uit.

En er was nog iets anders wat me tegenhield. Ik was bang voor de onzekerheid van het ondernemerschap.  Ik ben de kostwinner in huis, en mijn baan als ambtenaar geeft mij een veilig gevoel. Geen salaris betekent huis verkopen. En sorry hoor, maar ik vind mijn huis daar gewoon veel te leuk voor.

Twijfel

Na die paar ‘vastlopers’ had ik mezelf natuurlijk af kunnen vragen of het ondernemerschap überhaupt wel wat voor me is. Want als je én niet weet waarin je moet ondernemen én je niet tegen de onzekerheid kunt, nou, dan mis je wel twee eigenschappen die vrij essentieel zijn voor het ondernemerschap. Zou je denken.

Zou je denken ja;  als je het ondernemerschap ziet als een sprong in het diepe. Waarbij je van de ene op de andere dag je baan opzegt, zonder dat je een opdracht hebt.

Maar wie zegt dat je alleen ondernemer kunt zijn, als je iets doet wat in mijn ogen vooral heel ongezond is voor je nachtrust? Waarom zou je niet gewoon een sprong in het pierenbadje kunnen nemen? In plaats van in het diepe?

Mijn grote ontdekking

Uiteindelijk was dat pierenbadje voor mij de manier. Ik bleek nogal goed te zijn in het begeleiden van grote groepen mensen. Als dagvoorzitter of presentator. En dát was iets wat ik eenvoudig naast mijn baan kon doen en heel leuk vond om te doen. Dus werd ik dagvoorzitter. Toen ik het besluit had genomen, flanste ik in vier dagen eigenhandig een website in elkaar. Een beetje van mezelf en een beetje van WordPress. Zonder een bedrijfsnaam, zonder een huisstijl. Gewoon: Eline Faber: Voor al uw feesten en partijen. Trots als een pauw was ik. Eindelijk zou ik dan aan de slag. Als een echte ondernemer!

Toch even checken …

Maar, voor de zekerheid, voordat ik aan iedereen vertelde dat ik voor mezelf ging beginnen, stuurde ik de link van de website naar een paar bevriende ondernemers. Met de vraag of zij heel kritisch wilden kijken naar mijn website en of ze daar ‘mij’ in herkenden. Mijn website heette immers www.eline-faber.nl. Het was dan wel handig als die website enigszins overeen zou komen met wie ik in werkelijkheid ben.

En, ja hoor …

Een van die ondernemers was Martijn Meima. Met hem zat ik anderhalf uur aan de telefoon. Hij zei tegen mij: “Eline, leuk idee hoor van die dagvoorzitter. Maar dat ben jij helemaal niet. Of nou ja, misschien kun je dat wel, maar je bent meer dan dat. Er gebeurt iets als jij ergens binnenkomt. En daar moet je wat mee doen.

En bedankt Martijn, nu was ik weer terug bij af. Nu wist ik wéér niet hoe ik mezelf zou moeten promoten als ondernemer. Ik wist wel een beetje wat hij bedoelde, maar ik had echt geen idéé hoe ik dat zou moeten verwoorden.

De kern geraakt

Ik legde mijn vraag overal neer. Ik vertelde wat ik leuk vond om te doen, waar ik in mijn ogen goed in was, en hoe ik dacht mijn geld daarmee te kunnen verdienen. Totdat iemand tegen mij zei: “Dus jij bent een begeleider van verandering.”

Ja!

Dat was het!

Ik begon als Begeleider van Verandering!

Wat dat precies inhield, dat wist ik nog niet precies. Maar deze titel kon ik wel waarmaken. Ik heb veel kennis van, en ervaring met veranderingsprocessen, en ik kan grotere en kleinere groepen begeleiden die zich in een of ander veranderingsproces bevinden.

2017 echt gestart

Dus eindelijk vol zelfvertrouwen, begon ik in de zomer van 2017 als zelfstandig ondernemer; Eline Faber, Begeleider van Verandering.

Van blog naar boek

Om een beetje traffic op mijn site te krijgen, schreef ik één blog per maand over verandering. Gaandeweg kwam ik erachter dat ik dat eigenlijk hartstikke leuk vond, dat schrijven. En ik kreeg er ook nog eens positieve reacties op. Wat lachen dit joh! Mensen vertelden me dat ze elke maand mijn blog met veel interesse lazen. Het gaf ze inzicht in hoe verandering werkt. En vooral ook niet werkt. Want ik schreef niet alleen over successen, maar zeker ook over mijn worstelingen. Kennelijk vinden mensen dat leuk om te lezen.

Die blogs heb ik nu verzameld in een boek, die inmiddels bij de uitgever ligt. En het idee voor een tweede boek begint zich inmiddels te ontwikkelen in mijn hoofd. Kortom, het plan om te gaan schrijven, dat was een goed plan.

Verder experimenteren

Er passeerden ook wat minder geslaagde ideeën de revue. Ik bedacht dat ik misschien ook wel een goede trainer zou zijn. Dus ontwikkelde ik een paar workshops. Waar niemand naartoe wilde….  Nou ja, dan niet.  Op naar het volgende experiment. Dit idee kon zolang in de ijskast.

Leermomenten

Wat is nou de moraal van dit verhaal? En wat heeft het te maken met de Society of Organizational Learning?  Nou, als je goed hebt gelezen, dan zitten er veel leermomenten in de reis die ik inmiddels heb afgelegd. Bijvoorbeeld:

  1. Als je wat wilt, maar je vindt het te eng, dan puzzel je net zolang totdat je een manier hebt gevonden die minder eng is. Je waagt gewoon een sprong in het pierenbadje….
  2. Als je wat wilt, maar het lukt de eerste paar keer niet, dan ga je net zolang door, totdat je een manier hebt gevonden waarop het wel lukt. Een fout of mislukking is slechts een klein uitstel – en een mooi leermoment – op de weg naar succes.
  3. Als je weet wat je wilt, verzamel dan tóch een paar heel kritische mensen om je heen, die jou kunnen adviseren. Want je ziet ongetwijfeld belangrijke dingen over het hoofd.
  4. Vraag adviezen aan iedereen die je tegenkomt. Vraag gewoon. Vraag zoveel je kunt.
  5. Een ander weet veel beter waar je goed in bent, dan jijzelf. Daar waar jij écht goed in bent, dat vindt jij vanzelfsprekend. En dat is nu juist waarom jij er heel goed in bent. Dus vraag aan zakelijke relaties of collega’s wat ze in jou waarderen. Er gaat een wereld voor je open.
  6. Begin! Doe! Accepteer dat het ene wel lukt en het andere niet. Je komt er pas achter wat je goed kunt, door het uit te proberen. Om met de woorden van Einstein te spreken: “Als we wisten wat we deden, dan heette het geen onderzoek.”

Volg mijn leerproces

Dit is mijn eerste blog voor SOL, the Society of Organizational Learning. Vanaf nu schrijf ik regelmatig een artikel over mijn leerproces als Begeleider van Verandering. Door mijn leerproces met jou te delen, inspireer ik je hopelijk om zelf ook in de praktijk te gaan leren. Gewoon: door te doen, door fouten te maken, door je kwetsbaar op te stellen en door te leren van anderen. Als je het mij vraagt, is dit de enige effectieve manier van leren in deze chaotische tijden. Maar daarover later meer in mijn volgende blog: De leercyclus van verandering.